Zijn we niet allemaal voorstander van gratis geld?

Velen worden dagelijks geconfronteerd met de angst om in armoede terecht te komen. We moeten harder en harder studeren om een fatsoenlijke job te kunnen krijgen, want zonder diploma of ervaring zijn er maar weinig jobs waar we nog aan de slag kunnen. Het pensioenprobleem, moeten we werken tot onze dood? Meer en meer mensen hebben last van burn-outs en depressies, hoe komt dit? Simpel: gelddruk. Volgens mij ligt de oplossing bij het basisloon.

Basisloon

Stel, vanaf het moment dat je volwassen bent krijg je een bepaald bedrag op je rekening, tot je sterft. Dit bedrag moet een basis vormen om te kunnen leven. Je beslist dan nog of je gaat bijwerken voor een beter loon of niet, maar dit zal zonder druk zijn en zonder stress, want je hebt al een zekerheid. Je denkt zelf na over sparen.

Voordelen

Een basisloon zou het leven voor veel mensen gemakkelijker maken. Het zou toch gewoon dé stap zijn om armoede uit ons land te krijgen? Geen gedoe meer met stakingen in verband met het pensioen. Neen, want je krijgt dat bepaald bedrag gewoon tot je sterft. Mooi, of niet? Ook voor mensen die niet de kans kregen om een hoger diploma te kunnen halen, is dit een oplossing. Het grote verschil met andere uitkeringen is dat het basisloon voor iedereen gelijk is, het is dus onvoorwaardelijk.

Goede oude tijd

We zouden ook een beetje het leven zoals vroeger terugkrijgen: als moeder tijd hebben voor de opvoeding van het kind. Tegenwoordig is het niet haalbaar als je niet met twee gaat werken. Zelfs halftijds werken zou niet voldoende zijn. Het kind, voor wie de moeder vroeger voor kon thuisblijven, moet nu naar de crèche. Ik vind het persoonlijk heel belangrijk om een groot deel uit te maken van de opvoeding van je kind, wat terug mogelijk zou zijn na de invoering van het basisloon.

Stemmen

Voor mij mag, zoals wel duidelijk is, het basisinkomen ingevoerd worden. In Zwitserland is hier reeds een referendum voor geweest. Het basisinkomen is er echter niet doorgeraakt maar toch stemde 23% van de bevolking vóór het idee. Mocht er in België ook zo’n referendum komen, dan hadden ze mijn stem in ieder geval al!

 

Advertenties

Godsdienst verdwijnt stilletjes uit lessenrooster

Een van de belangrijkste feesten voor gelovige mensen staat voor de deur: Kerstmis. We vieren de geboorte van Jezus Christus en een belangrijke datum in het kerkelijk jaar. Dit leren alle kinderen die naar een katholieke school gaan. Jong VLD wil dit vak nu uit de lessenroosters halen, maar is dit wel een goed idee?

Afschaffing

Volgens de jongerenvleugel van de liberale partij verdwijnen aparte lessen religie beter uit het onderwijs. “Jaarlijks kosten deze vakken bijna 300 miljoen euro. Evenveel als zeventig nieuwe scholen.” Jong VLD vindt het een beter idee om godsdienst gewoon zo nu en dan aan bod te laten komen in andere vakken.

Vanaf zes jaar moeten kinderen in het gemeenschapsonderwijs kiezen welke van de zes erkende godsdiensten of zedenleer ze willen volgen. Elke godsdienst bekijkt het leven en de maatschappij vanuit een aparte invalshoek. Religie wordt daardoor al op jonge leeftijd iets apart, speciaal en onaantastbaar. Jong VLD wil dit dringend anders: “Religie mag geen uitzonderingspositie hebben in de samenleving, ook niet in het onderwijs. Vorming over religie blijft wel belangrijk.  Dit kan in de bestaande lessen gebeuren, zoals bij geschiedenis, aardrijkskunde en esthetica. Met de vrijgekomen uren kunnen leerlingen meer vrijheid krijgen om zelf keuzevakken te kiezen.”

Uit een online stemtest van HLN blijkt dat 52% van de stemmen voor het idee was en 44% tegen. 4% heeft hier geen mening over.

Tegenstrijdigheid

Elie Vandoorne, een 27-jarige godsdienstleraar uit Ledegem is het niet eens met Jong VLD. Hij heeft zijn twijfels over hun argumenten. “Hier heb ik niet alle details over, maar ik meende me te herinneren dat heel wat van de huidige scholen nog steeds schoolgebouwen in ‘bruikleen’ krijgen van de kerkfabriek”, zegt Vandoorne. “Dit vaak onder de voorwaarde dat het een katholieke school is en dat er katholieke godsdienst gegeven wordt. De vraag is of het dus een haalbaar gegeven is en of de berekening die Jong VLD maakt zo rigide is als ze zelf beweren.”

Verder maakt Elie zich de bedenking hoe het zit met vast benoemde godsdienstleerkrachten die plots ‘hun vak’ verliezen, maar door hun vaste benoeming wel uren moeten krijgen. “Ik denk dat Jong VLD blind gericht is op het besparen ten koste van mensen en gemaakte afspraken in het verleden.”

Godsdienst

Godsdienst is altijd al het buitenbeentje geweest tussen alle andere vakken, ondanks dat het ‘een vak als alle andere is’. Volgens Elie is het vak een deugddoend moment voor de leerlingen, waarbij ze op een andere manier kunnen nadenken over het leven, zingeving en religie en de maatschappij. “Het is een les waarbij er een ander tempo is en het dagelijkse leven zijn weg kan vinden”, zegt de overtuigde godsdienstleraar. “Het vak is ook belangrijk voor de leerlingen als persoon en waar zij precies staan in en tegenover de maatschappij.” Naar zijn mening is er absoluut nood aan een levensbeschouwelijk vak.

Maar wat vinden jongeren hier nu van? Scott Luyckx, een vijftienjarige leerling uit Lommel vindt dat iedereen zowel een keuze moet hebben om te geloven als zelf lessen te kiezen. “Ik ben zelf gelovig. Voor mij zijn deze lessen dus belangrijk op vlak van geloofsovertuiging”, zegt hij. “De lessen zouden wel interessanter kunnen, vaak gebeurt dit op een saaie en eentonige manier.”

LEF

Is een idee als LEF, levensbeschouwing, ethiek en filosofie, niet zinvol? “LEF zou in heel wat opzichten vervangend kunnen werken of zelfs identiek kunnen zijn aan de lessen godsdienst”, zegt Elie. “Veel mensen gaan er verkeerdelijk van uit dat andere levensbeschouwingen of maatschappelijke thema’s geen plaats hebben in de lessen godsdienst, terwijl het leerplan hier net enorm veel ruimte aan geeft.”

Volgens Elie kunnen we niet ontkennen dat onze maatschappij gestoeld is op christelijke waarden en normen. Waarden die doorheen de geschiedenis doordrongen zijn in onze maatschappij in tal van gebruiken, zelfs instituten. “De eerste communie en het heilig vormsel zijn binnen lagere scholen vaak eerder een traditie dan een echte geloofskwestie. Ook wanneer we kijken naar ons rechtssysteem kunnen we de invloed van het christelijke gedachtegoed niet ontkennen”, zegt Vandoorne. “Zo zijn het herstelrecht en de wet Lejeune immers geïnspireerd door de boodschap uit het Nieuwe Testament, dat vergeving en tweede kansen mogelijk moeten zijn.”

Zedenleer

Zedenleer is een optie binnen het staatsonderwijs, waarbij de keuze bestaat voor leerlingen om een levensbeschouwelijk vak te kiezen. Het is dan ook logisch dat er naast diverse christelijke stromingen, jodendom en islam ook een humanistische optie aangeboden wordt. “Als het plan bestaat om LEF in te voeren, waardoor rooms-katholieke godsdienst afgeschaft dient te worden, lijkt het me onvermijdelijk dat dit ook het einde zal betekenen voor het vak zedenleer”, zegt Elie.

Godsdienst en zedenleer zijn wel degelijk verschillend zijn van elkaar. Binnen zedenleer zal de leerkracht er staan vanuit een humanistische overtuiging, terwijl de godsdienstleraar dit vanuit een rooms-katholieke overtuiging zal doen. Ook hanteren beiden een ander leerplan, waardoor de doelstellingen zullen verschillen per vak.

“Zelf weet ik niet wat je aan zedenleer hebt, aangezien ik altijd godsdienstles heb gehad”, zegt Scott. “Ik vind wel dat deze les niet afgeschaft mag worden, zo hebben de kinderen die niet geloven ook een eigen keuze.”

Kerkelijke feesten

Scott Luyckx is gelovig en hecht dus ook belang aan de kerkelijke feesten. “Ik vind het natuurlijk heel gezellig om Kerstmis te vieren, omdat je dan samen bent met de familie en omdat het gewoon een heel hechte periode is”, zegt hij. “Maar ik heb altijd kerst gevierd door stil te staan bij het feit dat we de geboorte van Jezus vieren, en dat is iets wat we meekregen tijdens de godsdienstles.” Voor mensen als Scott zou het dus jammer zijn als men zou vergeten waar dit om draait, mocht er over de jaren heen geen godsdienstles meer worden gegeven.

Joachim (20) maakt komaf met clichés

“Mister Gay Vlaanderen is geen vleeskeuring”

Eén jaar na zijn deelname aan Mister Gay Vlaanderen, blikt Joachim Cox (20) uit Bocholt terug naar de verkiezingen. Hij maakt eveneens komaf met de clichés. “Het gaat om je verhaal, niet om de schoonheid.”

De grote stap

Het is dankzij zijn vrienden dat Joachim in 2015 de stap naar de inschrijving voor Mister Gay Vlaanderen heeft gezet. “Ze zeiden dat het echt iets voor mij was, maar ik was er tegen omdat ik niet hou van de cliché modeshows. Ik kwam erachter dat het niet om de schoonheid gaat, maar dat je een onderbouwd verhaal moet hebben als Mister Gay zijnde”, aldus de twintiger. “Voor mij is het belangrijk dat de holebigemeenschap geaccepteerd wordt in de maatschappij door middel van sociale media.”

Clichés

Joachim is vierde geworden van de 70 inschrijvingen en zit nu in de organisatie. Hij wil meteen duidelijk maken dat zo’n verkiezing eerlijk verloopt. “Veel mensen denken dat je seks moet hebben met de organisatie om te kunnen winnen. Ik zit nu zelf in de organisatie en kan dus met zekerheid zeggen dat dat absoluut niet waar is”, lacht Joachim. “Er wordt soms gezegd dat homo’s vrij los zijn en dan vooral op seksueel vlak. Ikzelf helemaal niet, maar ik ken wel mannen die elk weekend los zijn. Voor mij moet er liefde en passie zijn.”

De twintiger vindt ook dat men de term ‘gaybashing’ met een korrel zout moet nemen. “Hoewel ik mensen ken die echt slachtoffer zijn geweest van gaybashing en hierdoor ook lichamelijk gewond zijn geraakt, zijn er ook homo’s die het durven uitlokken. Dat homo’s nageroepen worden als ‘homo’ is geen gaybashing maar een feit, het is niet pesten als je effectief homo bent.”

Joachim wil nog meer voor de holebigemeenschap willen betekenen. “Ik zou graag mensen helpen die het moeilijk hebben met outing. Ook wil ik het klassieke voorbeeld van homo’s als ‘janetten’ weg. Eigenlijk is het raar dat je tegen je omgeving moet zeggen dat je homo bent, als je hetero bent moet dat niet. Dat is gewoon door het ideaalbeeld.”

Outing

De Mister Gay Vlaanderen-deelnemer is ‘uit de kast gekomen’ in 2013. “Het was op 31 mei, dat weet ik nog goed, het is een heel belangrijke datum voor mij. Toen heb ik het op Facebook gezet maar mijn ouder wisten het al langer”, zegt Joachim. Zijn ouders vonden dat hij moest wachten tot hij zeker was van zijn geaardheid vooraleer hij het in het openbaar zou gooien. De reacties op zijn outing waren vooral positief. “De meesten zagen het al aankomen omdat ik vooral meisjes als vrienden had. Ik ben na mijn outing veel meer mezelf geworden, ik durfde te doen wat ik eerst niet durfde zoals mijn haar laten kleuren. Voor de rest ben ik ook iets vrouwelijker geworden.”

Eén jaar later

We zijn een jaar later en Joachim blikt terug op zijn deelname aan Mister Gay Vlaanderen. “Het was enorm leerrijk en plezant. Ik heb veel vrienden en connecties gemaakt in de show- en media business. Die connecties zou ik later nog wel eens kunnen gebruiken voor mijn opleiding. Door hen zou ik sneller aan promotors kunnen komen die me erbij helpen om producten op de markt te gooien.”

Sommigen zijn hem anders gaan bekijken omdat het volgens hen vooral een vleeskeuring is. “Als je dan vertelt wat de bedoeling is en wat je verhaal is, zijn ze wel trots”, zegt Joachim. Ook zijn ouders waren fier en hij heeft dan ook kunnen rekenen op veel steun van hen. “Mijn papa is zelfs tegen zijn personeel gaan zeggen dat ze op mij moesten stemmen, zoveel steun van hen had ik nooit verwacht.”

Studies first

Joachim zit in zijn eerste jaar Interieurvormgeving op de Thomas More hogeschool in Mechelen. “Ik denk er soms over na om nog eens mee te doen, maar dan na mijn studies. Ik heb toen tijdens mijn deelname school een beetje links laten liggen waardoor ik mijn jaar heb moeten overdoen.” Zijn liefde voor interieur en ontwerpen is al vroeg begonnen. Als kind speelde hij regelmatig de ‘Sims’ en hij vond het leuk om daar dingen te ontwerpen. “Ik heb toen een huis ontworpen dat naar zo’n architect is gegaan en dat staat nu effectief. Daar ben ik wel trots op.”

Interesses

Hij houdt van pretparken en muziek en ook dat wil hij koppelen aan zijn studies. “Het lijkt me heel leuk om decors of podia te ontwerpen”, zegt hij. “Als er iets nieuw is in een pretpark in Europa, ben ik bij de eersten die hiervan weet.”

Naast zijn liefde voor ontwerpen vindt Joachim ook rust in zijn grote hobby: dansen. “Van de zestien jaar dat ik al dans, doe ik vier jaar Urban Dance bij dansgroep Dizzy in Budel”, zegt de twintigjarige. Met de dansgroep in Budel werden ze in 2016 Nederlands kampioen. “De mixen waarop we wedstrijden doen zijn gemaakt door mij in samenspraak met een dansleerkracht. Daar ben ik trots op.” Ook tijdens de verkiezing heeft Joachim gezorgd voor de muziek en de mixen en trad hij er samen met zijn dansgroep op. “Door een zelfbedachte dans hebben wij geschitterd op het podium en hebben we veel goede reacties gekregen.”

Liefde

Joachim heeft nu vier maanden een relatie. “Een relatie begint voor mij pas echt vanaf een maand. Ik heb ondertussen vier relaties achter de rug, maar deze voelt het beste. Ik heb hem leren kennen via mijn beste hetero vriend.” Joachim zou graag ooit trouwen, zo’n verbintenis met de klassieke ring is voor hem heel speciaal. “Jammer dat het zo duur is”, lacht de twintiger. “Ik heb mijn nicht mogen begeleiden op haar trouw en dat was zo’n mooie belevenis. Ik wil het zelf ook zeker meemaken.”